မုိးရြာတဲ့ အဲဒီ "ေန႔" ကေပါ့

 

 

ေရးလုိ႔ မရ တာရယ္
မေရးခ်င္ တာရယ္ နဲ႔
မေရးႏုိင္ တာရယ္
မေရးေတာ့ဘူး ဆုိတာရယ္ မွာ
စိတ္ပ်က္ျခင္းေတြ
တစ္ေန႔လုံး မစဲေတာ့ဘူး....

ဖြင့္ထားတဲ့ စာအုပ္က
ငါ့ေခါင္းကို
သံေခ်ာင္းလွမ္းေခါက္တယ္....

ငုိက္က်လာတဲ့
နာရီလက္တံက
တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ရြာေနတဲ့
ငါ့ နားကုိ တံခါး ပိတ္လိုက္တယ္....

လြင့္ လာတဲ့ မုိးစက္ေတြကုိ
လွမ္း ဖမ္း လုိက္....

စိတ္ကုိ သန္႔စင္ လုိက္န႔ဲ
စကားလုံးေတြပြင့္ ဖုိ႔ ၾကဳိးစားရင္း....

တစ္စုံ တစ္ေယာက္ကုိ
လြမ္း ဖုိ႔ ၾကိဳးစားၾကည္႔ ရင္း
ႏြမ္း ေနဆဲ ခဏမွာ
တစ္ေက်ာ့ျပန္ မုုိးဟာ
အိပ္ေပ်ာ္ ေနတဲ့ ဆပ္ဖလူးေတြ ကုိ
လႈပ္ ႏႈိး သြား ခဲ့ တယ္.....။

လင္းသက္
4.5.2011(10း30pm)